Batnandi maður

Ármann Guðmundsson er fæddur 25. október árið 1968 á Húsavík. Afskipti sín af leiklist hóf Ármann í Menntaskólanum á Akureyri þar sem hann m.a. samdi tónlist fyrir sýningu LMA á Draumi á Jónsmessunótt.

Hann gekk til liðs við Hugleik árið 1991 og tók þátt í að skrifa Fermingarbarnamótið sem sýnt var veturinn '91-'92.

Veturinn eftir sýndi Hugleikur Stútungasögu sem Ármann skrifaði ásamt Hjördísi Hjartardóttur, Sævari Sigurgeirssyni og Þorgeiri Tryggvasyni.

Þeir Ármann, Sævar og Þorgeir hafa einnig skrifað saman fjölmörg verk fyrir íslensk leikhús.

Ármann hefur á undanförnum árum gert nokkuð af að leikstýra hjá áhugaleikfélögum, bæði eigin verkum og annarra.

Síðastliðinn vetur hefur Ármann ásamt þeim Sævari, Þorgeiri og Snæbirni Ragnarssyni verið höfundar ævintýra Stígs og Snæfríðar í Stundinni okkar.

Halaleikhópurinn á fimmtán ára afmæli á þessu ári...

Það voru margar kvöldstundirnar sem ég hafði dvalið í hópi vina og talið barst að leikhópnum áður en ég gekk í hann.

Umræðunni fylgdi mikil gleði og kátína er smitaði þannig út frá sér að í ársbyrjun 2000 mætti ég á mína fyrstu æfingu alveg harðákveðin í því að byrja sem varahvíslari.

Endirinn varð hins vegar sá að ég kom út sem ein af aðalleikurunum í leikverkinu „Jónatan“ eftir Eddu V. Guðmundsdóttur.

Ég sé alls ekki eftir því þar sem ég fékk tækifæri til að glíma við mikinn texta sem að ég tel að sé einmitt mín sterka hlið.

Á grunnskólaárum mínum hafði ég reyndar tekið þátt í hinum ýmsu uppsetningum til dæmis á „Nýju fötin Keisarans“ en þar var ég í hópatriði og með lítinn sem engan texta.

Þegar ég byrjaði í Halanum þótti mér mjög ánægjulegt að upplifa þá tilfinningu, að þó að maður væri kannski suma daga illa fyrir kallaður, með hárið allt út í loftið, að þá gerði enginn athugasemd við það.

Í uppfærslu síðasta árs „Pókók“ eftir Jökul Jakobsson upplifði ég mjög sérstaka tilfinningu.

Eftir að hafa tekið þátt í fjórum uppfærslum hjá Halaleikhópnum er ég reynslunni ríkari og sé betur hvar hæfileikar mínir liggja.

Það er von mín að leikarar í uppfærslu afmælisársins „Batnandi maður“ eftir Ármann Guðmundsson finni þá sérstöku tilfinningu að geta gleymt sér í hlutverkinu.

Um leið vil ég óska okkur öllum til hamingju með fimmtán árin og megi framtíðin verða Halaleikhópnum gæfurík.

Ásdís Úlfarsdóttir, formaður Halaleikhópsins.

Það er mér einkar ljúft að setja fáein orð á blað af því tilefni að Halaleikhópurinn verður 15 ára og hlýjar verða heillaóskir mínar til ykkar allra.

Þessi karski hópur framtakssamra fullhuga hefur veitt mér ófáar ánægjustundir...

Sá er sigurinn máske mestur að sanna það svo rækilega að þegar kemur að leiksviðinu þá skiptir fötlunin ekki máli.

Helgi Seljan

Halinn 15 ára

Það var síðsumars 1992 að við vorum staddir fyrir framan símabúrið í Hátúni 12...

Það kom skemmtilega á óvart hve margir sýndu áhuga á málinu...

Fyrsta verkefni félagsins var að halda leiklistarnámskeið...

Almenn ánægja var með starfið og kom strax krafa um næstu skref.

Svo var það 16. janúar 1993 að frumsýnt var í félagsmiðstöðinni Árseli.

Til hamingju með fimmtán ára afmælið í haust!

Guðmundur Magnússon